Eindelijk weer eens naar Pauanui

op tweede Kerstdag 2009

(Take Off Tauranga - filmpje heeft tijd nodig om te laden)

Voor het weergeven van de inhoud op deze pagina is een nieuwe versie van Adobe Flash Player vereist.

Adobe Flash Player ophalen

Pauanui (wegenkaart)

De airstrip van Pauanui is zes maanden buiten gebruik geweest
omdat er drainage moest worden aangelegd zodat de strip ook 's winters bruikbaar is.

Mijn aspirant "co" Arno is meegegaan in Kiwi Pilot Outfit: Korte broek en teenslippers.

Arno

Ik laat hem vandaag alles volgens het boekje doen, tot en met het invullen van de flight information,
het hoort er per slot van rekening allemaal bij.
Bij het doorlopen van de vooringevulde "weight and Balance Sheet" constateert hij dat er aan alle kanten niet veel speelruime is, als je met zijn tweeën ongeveer 150 kg weegt, de tanks vol zijn en het een en ander aan veiligheids- en comfort spullen aan boord.

Weight & Balance Sheet

Ik verricht alleen handelingen die hij vanaf zijn plek simpelweg niet kan.
Gedurende het taxiën vroeg hij me of ik ook mijn voeten op de pedalen had.
Van mijn antwoord "nee" schrok hij een beetje, maar alles ging prima toch?
We hebben de hele pre take off procedure doorgewerkt behalve "motor uitval na take off", die bewaar ik voor een volgende keer.

After Take Off

De radio is nog niet zijn sterkste punt, maar dat is ook niet bepaald een makkelijke!
Mogelijk is het dragen van oordopjes ook niet alles, denk ik nu.
Na het bereiken van 1000 ft hoogte laat ik het vliegen langzaam aan Arno over.

Hoogtemeter

Het lijkt op voor de eerste keer zeilen: Je stuurt de helft van de keren te laat en honderd keer te veel.
We vliegen als een gans, nou ja... eigenlijk doet die het beter.
Toegegeven, er is meer wind dan verwacht, we hebben hem schuin tegen en het is vlagerig.
Ik blijf nog even bij de vergelijking met zeilen: We vliegen een soort van hoog aan de wind en hebben geen zeilen om te trimmen, dus moeten we tegenroer geven om enigszins straight en level te blijven.
Ook dit gaat net als zeilen: Niet te veel roer geven en tolereren dat je wat helling maakt, anders blijft er niet veel over van je voortgang.
De GPS vertelt ons immers dat we wel hard gaan, maar niet zo opschieten.

Als ik Slipper Island zie liggen weet ik dat Pauanui om de volgende "hoek" is.
Doordat we op 2000 ft of minder vliegen kunnen we niet om, of over de kust heuvels kijken.
In mijn ooghoek zie ik een vliegtuig opstijgen van Slipper Island, maar ik hoor hem niet over de radio, oppassen dus!

Slipper-Island+Pauanui (Luchtkaart)

Ik neem de controle over, omdat ik ook een ander vliegtuig hoor en daarna ook zie.
Blijkbaar is hij bezig met een overhead join, iets dat ik ook zo ga inzetten.
Vanwege de zeewind moeten we Pauanui vanaf de landzijde aanvliegen, wat lastig is omdat er in lijn met de baan een huis op een heuveltje in de weg staat (vermoedelijk vindt de eigenaar dat niet).

Ik volg mijn voorganger, maar zie dat hij naar mijn mening te hoog zit, dus prepareer ik me op onverwachte ontwikkelingen en maak onze onderlinge afstand zo groot mogelijk.
Hij zet de landing in en maakt pas grond contact op de helft van de baan.
Aangezien mij dat de vorige keer hier ook is overkomen verbaast het mij niet dat hij een doorstart maakt.

Ik maak een overshoot op enige dwarsafstand van de baan en ga nog ruimer en langzamer achter hem aan en geef Arno nu even weinig uitleg, aannemend dat hij e.e.a. achteraf wel kan beredeneren.

Omdat er weinig crosswind is overweeg ik de baan onder een hoek van 15 graden aan te vliegen en zodoende naast dat huis aan te komen.
Ik zie wel hoe het loopt en bereid een super long final voor. De radio communicatie werkt nu goed (zal ook wel moeten).
Het andere vliegtuig landt op een moment dat ik nog tijd heb om eventueel een overshoot te maken.
Vervolgens besluit ik, in plaats van de 15 graden hoek, te kijken of er geen mos in zijn dakgoot groeit, met andere woorden: Zo laag mogelijk over.
We landen als een boomblaadje en oei wat is dat een wasbord geworden.

Geland Pauanui

Eenmaal geland zie ik dat het andere vliegtuig een Cessna 172 is uit Ardmore. Dat andere vliegtuig van Slipper Island heb niet meer gezien of gehoord.

Pauanui is een soort mini Laren op kiwi-niveau. Er wordt veel geparadeerd met nieuwe, heel dure, of oude grote Amerikaanse auto's. Bijvoorbeeld een nieuwe Lamborghini of een 1950 Ford Mustang. De sfeer is relaxed, geen dreunende beat of schreeuwende mensen.
De koffie is uitstekend, net als de appelgebak, "Apfelstrudel" in real kiwi;-)
Nadat dit rustgevende gevoel ons heeft omarmd stappen we toch maar weer op en kuieren terug naar dat sportveld zonder doelpalen, waar mensen langs de zijlijn wonen.

Veld Pauanui

Oh jeee... het is een airstrip want er landt af en toe een vliegtuigje!
Alle gekheid op een stokje, wij treffen ook voorbereidingen. Ik fladder overal nog even langs en vraag Arno de tanks te peilen en het oliepeil te controleren.
Hij reageert ietwat verward: "Moet dat iedere keer? Dat doe je bij een auto toch ook niet".
"Tja Arno.. laten we het er maar inhouden. Als je auto ermee ophoudt stap je gewoon uit en dat is in de lucht wat moeizaam" Okay, da's duidelijk.

Een van de twee tanks is wat leger dan de andere voorspel ik, dat is een nukje van deze 150, zo ook van vele andere.
Mijn co pilot merkt nog even op dat de pedalen verrotjes warm worden. Een snelle inspectieblik levert op dat de enige uitlaat van de verwarming recht boven zijn pedalen zit. Ik vermoed dat die niet helemaal dicht is, wat met een buiten temperatuur van ca. 25 graden al snel leidt tot hitte, vooral als je op blote voeten vliegt. Dus neem ik de besturing over en Arno hanteert zijn camera.

Papa Hotel Sierra Cessna 150 preparing for take off 05
Papa Hotel Sierra line up
Papa Hotel Sierra rolling

en we draaien over zee weg, waarbij ik een maximale klim inzet van 500 ft/min. met 60m/h om te zien of boven land vliegen minder turbulentie geeft. Het blijkt niets uit te maken, dan maar weer terug naar de kustlijn, dat is per slot van rekening leuker.

Mijn melding aan Tauranga Tower Papa Hotel Sierra at Athenree, 2000 ft. 2POB (=2 persons on board), ATIS Golf, QNH 1018, request entering the zone to land full stop levert een verwacht naderingspatroon op:
Make a Matakana One Arrival, Report at Harbour Entrance
Dat betekent: Dalen naar 1500 ft en vasthouden, koersen over de strandlijn van Matakane Island totaan de haveningang.
Daar aangekomen krijg ik te horen dat ik het strand verder moet volgen om later in te steken.
Dat betekent met een bochtje om Mount Maunganui heen, waarbij we op enig moment een soort vuistslag van de upstream krijgen, veroorzaakt door de krachtige zeewind.
Ik waarschuw mijn co, maar hij wordt er toch door verrast... daar zijn nu die dubbele schoudergordels voor!;-)

Klik op de foto voor een filmpje dat Arno maakte:

Tauranga in Sight

 

Even later vliegen over het strand, waar weinig mensen zijn. Die zijn vast allemaal winkelen, want tweede kerstdag (Boxing Day) is hier koopjesdag waarbij men voordeeltjes kan binnenhalen variërend van 40 tot 75% korting.

Beach

Ik rek turning to final wat op omdat er, zoals we net ervaarden, nogal wat crosswind staat. Vervolgens krabben we aardig op weg naar de threshold en tot mijn verbazing is op 200 ft alles vredig en landen we perfect volgens het boekje, waarna we rechtreeks op de hangaar af taxiën.
Daar aangekomen merkt Arno op dat een schroefje bij de staart fairings bijna uit ligt.

Kijk... daar doen we het nou allemaal voor... ofwel: Need I say more?

Close Window